خط قرمز

از وقتی نسبت به خیلی از اعتقادات قبلیم بی اعتقاد شدم و تردید شده جزو جدایی ناپذیر همه فکرهام، یه چیزی ذهنم رو مشغول کرده .. خط قرمزها کجان؟ خط قرمز آزادی کجاست؟ خط قرمز لذت بردن از حال؟ خط قرمز تجربه کردن؟ خط قرمز گوش دادن به امیال؟ جواب کلیشه ای میشه تا جایی که به دیگری آسیب نزنیم .. اما منظور از این آسیب چیه؟ اینکه دل کسی بشکنه هم آسیب محسوب میشه؟ اگه میشه مرز آسیب زدن به دیگران و آسیب دیدن خودمون کجاست؟ تا کجا میشه به خود آسیب زد برای آسیب نزدن به دیگران ؟ از خودم میترسم، از خودی که به همه چیز و همه کس شک میکنه .. خودی که در مورد وجود خدا تردید داره بعید نیست فردا نسبت به اخلاق و خط قرمز ها و .. هم شک کنه .. وقتی پادکستهای حسام رو گوش میدادم که میگفت سوال داشتن گام اوله فکر میکردم من سوالی ندارم .. اما حالا سوال دارم و شاید آسایش در این بود که دچار سوال نمیشدم اما این مسیر راه برگشت نداره و من حالا دچار سوالم..